﻿<title_newspaper="Przekrój">
<title_article="Słów kilka o polskiej telewizji">
<author_1="ZB. K. Rogowski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="10">
<date="1953-10-18">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Jedni mówią o telewizji sceptycznie, inni znów przesadnie optymistycznie. A już na dobre rozpalił umysły film "Sprawa do załatwienia", w którym nie dość wyraźnie przedstawiono telewizję jako sprawę jednak przyszłości, na skutek czego znaczna część widzów mogła wynieść z filmu wrażenie, jakoby eksploatacja telewizji w Polsce była dokonanym już faktem. A prawda o polskiej telewizji leży gdzieś w pośrodku. Obecne spektakle telewizyjne nadawane przez warszawską stację telewizyjną posiadają charakter doświadczalny i — wbrew niektórym opiniom — nie stanowią jeszcze właściwej eksploatacji telewizji do użytku publicznego. Stąd wynika, że powinniśmy uzbroić się w cierpliwość i zachować wobec telewizji umiarkowany, ale życzliwy optymizm. O naszych dotychczasowych pracach w dziedzinie telewizji doświadczalnej dowie się czytelnik z poniższej kroniki informacyjnej.
Za jednego z pionierów telewizji uchodzi Paweł Nipkow, Polak z pochodzenia (urodzony w Wejherowie), który będąc jeszcze studentem Uniwersytetu Berlińskiego opatentował w r. 1884 urządzenie nadawczo-odbiorcze obrazów o charakterze mechanicznym tzw. elektryczny teleskop. Urządzenie to 50 lat z górą teoretycznie wyprzedziło dzisiejsze aparaty telewizyjne.
Od zbudowania aparatury opartej na zasadzie Nipkowa w r. 1935 rozpoczęto pierwsze doświadczenia z telewizją w Polsce. W wyniku kilkuletnich prac zmontowano jedynie eksperymentalną aparaturę nadawczo-odbiorczą do nadawania filmów o standarcie 120 linii. Na właściwą skalę zapoczątkowano prace nad telewizją w Polsce dopiero po wojnie.
Oto najważniejsze etapy w rozwoju polskiej telewizji doświadczalnej:
Rok 1948. Podjęto prace wstępne nad budową eksperymentalnej aparatury nadawczo-odbiorczej obrazów pod kierunkiem naszych czołowych fachowców telewizyjnych, inżynierów: Kędzierskiego i Bzowskiego. Jednocześnie przystąpiono do szkolenia kadr technicznych. 
Rok 1949. Uruchomiono doświadczalną aparaturę nadawczo-odbiorczą obrazów o standarcie 441 linii opartą na zasadzie całkowicie elektronowej. Zbudowano modele pierwszych odbiorników telewizyjnych.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 



